ایام

این سال هم داره سر میاد. برگه هایی از تقویم را که ورق می زنم، گلایه هایی از خلق الله به چشمم می خوره؛ گلایه هایی که مدتی بود فراموش کرده بودم و ناراحت شدم که باز به یاد آوردمشون. با خودم فکر می کنم خیلی از کارها و حرف های دیگران که باعث ناراحتی م شده بود، از روی محبت و احساس مسئولیت و نگرانی شون در مورد من بوده.... ولی نتیجه ش دلخوری من بوده. ازشون کینه به دل نمی گیرم. زاویه دیدمون با هم فرق داره ؛ امیدوارم یه روز زاویه دیدم را درک کنند. و اون روز، وقتیه که حق این زاویه را در عمل ادا کنم...

این روزها غلبه با این واژه هاست...

نیست بر لوح دلم جز الف قامت دوست...

عطرگردان...