اوقات خوش آن بود که با دوست به سر رفت...

مکالمه ی ذهنی با خلق الله...

گاهی جواب دادن به حرف هایی که هنوز گفته هم نشده...

بس است دیگر...

حلاوتی که ندارد؛ کام دل را تلخ هم می کند...

فرموده بود روزه زبان برتر از روزه شکم؛و روزه دل بالاتر از روزه زبان است..

حالا که آسمان نزدیک است...

بال و پر دل را باید گشود...

دور باید شد از این خاک غریب...

عطرگردان...